محمد الريشهري
451
حكمت نامهء پيامبر اعظم ص (فارسى)
4 / 6 توبه نَصوح ( راستين ) قرآن " اى كسانى كه ايمان آوردهايد ! به درگاه خدا توبهاى راستين كنيد . اميد است كه پروردگارتان بدىهايتان را از شما بزدايد و شما را به باغهايى ببرد كه از زير [ درختان ] آن ، جويبارها روان است . در آن روز ، خدا پيامبر [ خود ] و كسانى را كه با او ايمان آورده بودند ، خوار نمىگرداند . نورشان از پيشاپيش آنان و سمت راستشان ، روان است . مىگويند : " پروردگارا ! نور ما را براى ما كامل گردان و بر ما ببخشاى ، كه تو بر هر كارى توانايى " . حديث 5549 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله در پاسخ سؤال از توبه نصوح : توبه نصوح ، پشيمانى از گناهى است كه از تو سر مىزند ، پس فورا با پشيمانىِ خود ، از خدا آمرزش بخواهى و ديگر هرگز به آن بر نگردى . 4 / 7 به تأخير افكندن توبه قرآن " [ پذيرشِ ] توبه ، بر خداوند است ، تنها براى كسانى كه از روى نادانى مرتكب گناه مىشوند ، سپس به زودى توبه مىكنند . ايناناند كه خدا توبهشان را مىپذيرد ، و خداوند داناى حكيم است " . حديث 5550 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله به ابن مسعود : اى پسر مسعود ! گناه را پيش مينداز و توبه را به تأخير ميفكن ؛ بلكه توبه را پيش افكن و گناه را به تأخير انداز ؛ زيرا خداوند متعال